Zajęcia na pracowni wikliniarskiej rozwijają ekspresję, mają na celu ćwiczyć koordynację wzrokowo-ruchową, spostrzegawczość, cierpliwość.
Uczestnicy zapoznają się  z metodami i technikami plecionkarskimi. Uczą się podstaw suszenia, eksploatacji, segregowania wikliny. Poznają sposoby barwienia patyków tradycyjną bejcą do drewna w specjalnie przygotowanych do tego procesu rurkach. Ponadto posługują się profesjonalnymi narzędziami, potrzebnymi do wykonywania wyrobów wiklinowych.
Podopieczni Pracowni wikliniarskiej uczą się wykonywania:
- „gimy plecionkarskiej”
- splotów górnych krawędzi stosując technikę zwykłą z czterema parami lub warkoczową oraz „dzierek”
- oplatania żeber plecionkarskich, stosując różnorodne kombinacje 1 za 1, 1 za 2, 2 za 1, 2 za 2, krzyżakową i ażurową
- oplatania dużych butelek ze szkła
- wykonywania szyszek z wikliny
- wyplatania dna owalnego i dna okrągłego
- wyplatania pokrywy górnej
- oplatania sklejki drewnianej
- mocowania rączki do koszy oraz zastosowania splotu krzyżakowego
i linkowego
Efektem nauki i codziennej terapii są różnego rodzaju kosze - małe, duże,

z dnem owalnym i okrągłym, a także tacki, skrzynie prostokątne
i kwadratowe, kule, uchwyty na szklanki.
W Pracowni wikliniarskiej naprawia się również zniszczone częściowo wyroby
z wikliny przywracając im dawny wygląd.
Wyplatane prace są też wykorzystywane do kompozycji tworzonych na innych pracowniach. Wystawiane są na wystawach i kiermaszach.