Rehabilitacja zawodowa w pracowni stolarskiej polega na  poznawaniu możliwości zastosowania drewna, tworzyw drzewnych oraz uczy różnych technologii obróbki drewna  tj. wyrzynanie, przecinanie, struganie, profilowanie, szlifowanie, wiercenie, wykańczanie powierzchni przez lakierowanie, obrabianie wąskich płaszczyzn w elementach płytowych i właściwy sposób ich łączenia. W ramach prowadzonej terapii zajęciowej na pracowni stolarskiej uczestnicy mają okazję zapoznać się z różnorodnymi maszynami , urządzeniami oraz narzędziami stolarskimi, do których należą np.: wyrzynarka, frezarka, wypalarka, wiertarka udarowa, poziomica.

Uczestnicy uczą się wiercenia na złącza kołkowe i wkręty, montażu w całość gotowych wyrobów, oklejenia wąskich płaszczyzn okleiną drewnopodobną, zasad trasowania i mocowania akcesorii meblowych. W zależności od predyspozycji i umiejętności manualnych podopieczni obsługują niektóre elektronarzędzia takie jak: wiertarkę ręczną i pionową, wkrętarkę akumulatorową, szlifierkę oscylacyjną i taśmową. Podopieczni pracowni stolarskiej dbają o porządek na pracowni oraz utrwalają wiedzę z zakresu BHP obsługi urządzeń, maszyn i narzędzi stolarskich.

W ramach zajęć prowadzonych na pracowni wikliniarskiej uczestnicy doskonalą umiejętności wyplatania koszy i innych elementów z wikliny. W zależności od możliwości uczestnicy stosują  różne techniki plecionkarskie, wykonują  dna owalne i tradycyjne okrągłe oraz pokrywy górne. Poznają także technikę oplatania sklejki drewnianej do form o różnej wielkości. Na pracowni wykonuje się różnego rodzaju kosze, tacki, skrzynie, elementy stroików. Celem pracowni wikliniarskiej jest rozwijanie ekspresji, ćwiczenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, spostrzegawczości i uwagi. Co więcej praca ta pobudza wyobraźnię, uczy dyscypliny i współpracy w grupie. Wyplecione prace dają uczestnikom wiele satysfakcji, często są wykorzystywane do kompozycji kwiatowych, biorą udział w wystawach, cieszą się powodzeniem na kiermaszach.

Podczas zajęć prowadzonych w pracowni ceramicznej uczestnicy zapoznają się z procesami technologicznymi , właściwościami gliny, metodami zdobnictwa oraz wypalaniem gotowych prac w piecu. . Niewątpliwą zaletą lepienia w glinie jest nauka zachowania proporcji perspektywy. Materiał plastyczny jakim jest glina stwarza podopiecznym nieograniczone możliwości realizacji ich pomysłów, kształtowanie wyobraźni twórczej i co najważniejsze usprawnianie ich zdolności manualnych i koordynacji wzrokowo-ruchowej. W czasie pracy na pracowni ceramicznej stosowane są różne formy i techniki pracy: przygotowywanie i ujednolicenie gliny do konsystencji plastycznej, formowanie masy ceramicznej różnymi metodami, modelowanie przedmiotów z wcześniej rozwałkowanych glinianych płatów, łączenie i spajanie gliny, lepienie prostych figurek, wykonywanie płaskorzeźb oraz zdobienie wykonanych wyrobów. Uczestnicy tej pracowni uczą się także prawidłowej obsługi pieca ceramicznego.

W pracowni gospodarstwa domowego uczestnicy mają możliwość nauki przygotowania prostych posiłków, poznania i obsługi sprzętu gospodarstwa domowego np.: czajnika bezprzewodowego, kuchenki elektrycznej i mikrofalowej, pralki czy robota kuchennego. Codziennie uczestnicy pod opieką instruktora przygotowują posiłki, które wspólnie degustują. Uczestnicy tej pracowni angażują  się w przygotowanie poczęstunków w czasie organizowanych imprez integracyjnych i okolicznościowych.

Podopieczni uczą się prania i prasowania, wyrabiania samodzielności i doskonalenia czynności samoobsługowych. Zajęcia w tej pracowni to także nauka i doskonalenie umiejętności nakrywania i dekorowania stołu, wdrażanie prawidłowego zachowania się podczas spożywania posiłków, wyrabianie nawyków higienicznych i estetycznych podczas wykonywania czynności kulinarnych, nauka planowania i dokonywania zakupów oraz dbania o higienę i porządek otoczenia z użyciem środków chemicznych stosowanych w kuchni.

       

Celem terapii na pracowni plastycznej jest kształtowanie wrażliwości na otaczający świat. W czasie zajęć na pracowni plastycznej niepełnosprawni rozwijają wyobraźnię, kształtują  umiejętności wyrażania swoich przeżyć i emocji za pomocą różnych środków wyrazu plastycznego, rozwijają wyobraźnię, uwrażliwiają na piękno poprzez kontakt ze sztuką. Uczestnicy najchętniej i najczęściej pracują w technikach: malarskiej (akryl, akwarela), rzeźbiarskiej (modelina, plastelina, masa papierowa), graficznej (monotypia), rysunkowej (rysunek cienkopisem, ołówkiem, flamastrami, kredkami), mieszanej (wydzieranka, haft krzyżykowy, aplikacja, collage). W ramach rehabilitacji zawodowej pracownia współpracuje z innymi pracowniami malując ramki, ozdabiając podkłady do tacek, i koszy wiklinowych, projektowała  wzory do gobelinów i serwetek. Celem terapii na pracowni plastycznej jest kształtowanie wrażliwości na otaczający świat. W czasie zajęć na pracowni plastycznej niepełnosprawni rozwijają wyobraźnię, kształtują  umiejętności wyrażania swoich przeżyć i emocji za pomocą różnych środków wyrazu plastycznego, rozwijają wyobraźnię, uwrażliwiają na piękno poprzez kontakt ze sztuką. Uczestnicy najchętniej i najczęściej pracują w technikach: malarskiej (akryl, akwarela), rzeźbiarskiej (modelina, plastelina, masa papierowa), graficznej (monotypia), rysunkowej (rysunek cienkopisem, ołówkiem, flamastrami, kredkami), mieszanej (wydzieranka, haft krzyżykowy, aplikacja, collage). W ramach rehabilitacji zawodowej pracownia współpracuje z innymi pracowniami malując ramki, ozdabiając podkłady do tacek, i koszy wiklinowych, projektowała  wzory do gobelinów i serwetek.